Selecteer een pagina

Bonusverhaal: te snel voor jou

Zodra het wat rustiger wordt op de weg gaat de snelheid omhoog. Dat valt me op elke keer als ik de hond uitlaat. De dichtstbijzijnde hondenuitlaatplek is een lange groenstrook langs één van de doorgaande wegen van Soest. En als ik daar op mijn gemak onze hond uitlaat rijden de auto’s op een paar meter afstand langs. Sommige rustig, anderen hebben nogal haast. Helemaal als het iets rustiger wordt op de weg. Dan wordt er flink gas gegeven.

Sinds kort kan ik testen hoe het staat met mijn inschattingsvermogen van de snelheid die wordt gereden. Een paar dagen geleden is er een snelheidsmeter geplaatst die voor iedere passerende auto aangeeft ‘U rijdt….’.  Bij sommige verschijnt de snelheid in groene cijfers, bij sommige in het rood. Ik heb ook al een paar keer gezien dat er geen snelheid meer wordt aangegeven. Dan verschijnt er een rood uitroepteken. Het lijkt er op dat tachtig de hoogste snelheid is die wordt vermeld.

Het is fascinerend om te zien wat deze snelheidsmeter met het rijgedrag van mensen doet. De hond uitlaten is opeens een stuk leuker geworden met dit schouwspel. Als eerste zijn er de automobilisten die zich al redelijk aan de snelheid houden maar toch schrikken als ze zien dat ze dik in de vijftig rijden. Deze chauffeurs houden gelijk in want ze houden zich graag aan de regels. Als is het maar een paar kilometer, regels zijn regels.

De tweede groep rijdt wel meer dan iets te hard, maar heeft dat eigenlijk niet echt in de gaten. Totdat ze langs de weg zien wat ook op hun eigen dashboard valt te zien. Dik in de zestig waar vijftig de limiet is. Niet echt verantwoord binnen de bebouwde kom, op een paar meter afstand van wandelaars, fietsers en bij zebra’s. Ze houden in, maar bepalen zelf wel hoeveel. Zestig vinden ze best een acceptabele snelheid.

Schrikbarender zijn de laatste twee groepen automobilisten. Er is een groep die de snelheidsmeter überhaupt niet lijkt te zien, of niet onder de indruk is. Gaan gewoon hun eigen weg, soms zelfs slingerend over de weg, vermoedelijk met één hand aan hun mobieltje. Stond er iets langs de weg?

En tot slot zijn er de bestuurders die de openbare weg zien als één grote Mario Kart baan. Op rechte stukken moet je gas geven, en als er een snelheidsmeter staat is het een sport om die op tilt te laten gaan. Nog even wat gas bij om te zien hoe ver die kan want een uitroepteken zijn bonuspunten.

Het is een utopie om te denken dat door een paar weken een snelheidsmeter te plaatsen iedereen zijn gedrag structureel aanpast. Maar alle beetjes helpen zullen we maar zeggen. Niet iedereen is gevoelig voor dezelfde maatregelen, en dit is er één van.

In organisaties werkt het vaak op dezelfde manier. Niet iedereen houdt zich aan de gemaakte afspraken of volgt de protocollen die van toepassing zijn. Als manager kun je er je handen vol aan hebben. Zeker als het gaat om veiligheidsmaatregelen, of om het volgen van wettelijke routes die een voorwaarde zijn voor je ‘license to operate’.

In teams vind je dezelfde mensen die zich niet laten begrenzen, of regels juist heel belangrijk vinden. Collega’s die zich eenvoudig bij laten sturen, of zelf wel bepalen wat goed voor hen is.

Ook dan werkt één aanpak niet om iedereen in het gelid te krijgen. De één voelt zich uitgedaagd als iets niet mag, de ander schiet in de weerstand als de aansturing te directief is, en weer een ander heeft slechts een kleine herinnering aan de afspraken nodig. Ze zijn net als je kinderen thuis. De één heeft aan een knuffel genoeg om even mee te helpen, de ander heeft minimaal drie keer een schop onder zijn kont nodig om überhaupt in beweging te komen.

Als het bijsturen dan een keertje niet werkt, verwacht dan niet dat dezelfde route drie keer herhalen wel gaat werken. Probeer dan vooral eens een andere manier om met iemand in gesprek te gaan. Jezelf blijven herhalen werkt over het algemeen juist averechts. In ieder geval bij mijn kinderen. En bij jou zelf?

 

P.S. Meer weten over verschillende manieren om iets uit te leggen? In de training over communicatiestijlen op 21 juni laat ik je zien hoe je je boodschap wèl over kunt laten komen. Meer info vind je hier.

 

Communiceren als de beste?

Communiceren is de belangrijkste vaardigheid die we nodig hebben om verbinding te kunnen maken met de mensen om ons heen. Maar waar leer je dat nou? Op school leren we wél over de stelling van Pythagoras, maar weinig over communicatie.

De prijzen die we hiervoor betalen zijn gedoe op het werk (of thuis), spanning tussen mensen, verboken samenwerkingen enz. Wil jij leren hoe het òòk kan? In onze 1-daagse training communicatiestijlen laten we je zien hoe je verbinding maakt en elkaar wèl bereikt.

Hoe kan ik beter communiceren?
Share This